قیافم عوض شده...

اخلاقم عوض شده....

قدم بلندتر شده؛نمی دونم چه طوری ولی حس میکنم آدم ها ریز

تر شدن!!!

خوب پس قدم بلند شده نه!!!!

شما چی فکر میکنید......

دستم به آرزوهام میرسه پس قدم بلند شده....

راحت می تونم آدما رو ندیده بگیرم....

ای بابا پس قدت بلند شده؛اونا کوتاه شدن؛ تو دست و پات

گم میشن!!!!

آره ؛

حتما قدم بلند شده چون هنوز تنهام

این بالا کسی و نمی بینم....

تنهایی قد کشیدن سخته؛

کاش هیچوقت قدم بلند نمی شد!!!!!!!!

هیچ حرفی جز گفتن عیدتون مبارک

ندارم...

هنوز در انتظار آمدن مادر از سفر مبارک حج

هستم....

هیچ حرفی را زندگی برایم باقی نگذاشته

است...

زندگی دیر گاهیست که مرا بر لبه پرتگاه

هدایت میکند....

کابوس های شبانه من پس کی به پایان

می رسد!!!!

مینا و حسین عزیزم پیوندتان مبارک...

چرا کارهای دیگران همیشه برای من سواله!!!!

کی جواب سوال های من و میدونه!!!

کی دیگه کارای دیگران واسه من سوال نمی شه!!!!

من با همه فرق دارم؛یا همه با من فرق دارند!!!!

چرا ............

ماجراهای این هفته و دیروز.....

برف و امروز....

چه برف قشنگیه....

پنجره رو به پارک ملت.......

وای خدا چه مهربونه....

چای داغ.....

کجا رفته!!!!!!

چی شد!!!

تنهایی!!!

بغض تو گلو...

وای خدای من تو چقدر بزرگی....

و من کوچک....

دفتر خاطراتم ثبت کن تنهایی مرا....

در خود شکستن های مرا...

چون من فراموش می کنم غم را....

ولی تو به یادگار داشته باش.....

تا حالا چی از خدا خواستیم که به ما نداده!!!!
من آرزو هامو یه جا نوشتم
منتظر شدم خدا بر آوردشون کنه!!!
خودمم تلاش کردم..
شد...
شکرت خدا..
من زندگیم وارد مسیر تازه ای شد...
هیچ کار خدا بی حکمت نیست....
مسیر تازه زندگیم یه آرزو بود ولی داره واقعیت پیدا میکنه...
در حال حاضر دارم تو رشته ای که دوست دارم کار میکنم..
محیطی که دوست دارم...
و همکارای مهربونی که تازه پیداشون کردم...
یه 4 ماهی سرم شلوغ خواهد شد ولی آینده روشنی داره...
کم کاریمم به همین علته!!!
دوست داشتم شادیمو با شما دوستام تقسیم کنم واسه همین این پست و گذاشتم....
و اما از تصادف....
حکمتی تو کار بود ...
جالبه هنوز هم تند میرم هنوز هم سر تقاطع ها با قلدری رد میشم....
ولی
شبا هنوز خواب تصادف میبینم...
خدا قسمت هیچکس نکنه....
بابای خوبم هم آخ نگفت....

          
حالا اگه شوهر آدم بود چه منتی سر آدم میذاشت...
کاش دعوام میکرد تا آدم میشدم!!!!
زیر نویس:
برای زری و مریم ِفهیمه و همه دوستای گلم که به این خلوت دلم سر میزنند
دوستتون دارم
شما تنها گنجینه قلب من هستید
خاطرات دوران دانشجوییم فقط با حضور شما معنی پیدا میکنه....
مریم انشاالله خوشبخت بشی
پیوندتان مبارک

                     
ما رو که قابل ندونستی خدمت برسیم!!!
اینم مخصوص واسه تو...
 

یک تلنگر ,یک حادثه!!!

گاهی لازمه.....

من از یک ماشین مچاله شده سالم در اومدم!!!!

روز جمعه مصادف با اومدن بابا از مکه...

ماشین شسته پر بنزین....

مهمونا تو خونه منتظر من تا فردا صبح دسته جمعی بریم

استقبال سید تازه رسیده از اولین سفر خانه خدا!!!!

ذهن پر از افکار شیرین و خجسته دم افطار دهن روزه.....

ای خدا از یک دقیقه بعد هم خبر نداریم اینقدر ادعا مون میشه!!!!!

تقاطع فلسطین....

صدای مهیب تصادف

لحظه ای بعد دو ماشین تبدیل به دو قوطی کبریت.....

بوی بنزین

دلهره انفجار

همهمه مردم

شیشه های خورد شده کف خیابان

دلهره سالم ماندن دو خواهر

راننده خاطی در حال فرار

معشیت الهی و خاموش شدن ماشین....

لحظه ای بعد چشمان گریان مادر نبود پدر

بی تابی پدر راننده خاطی

نداشتن گواهینامه راننده خاطی

التماس پدر بر جازدنش به جای فرزند

ای خدا چی شد!!!!

من بد کردم!!!!

همه می گن خودتون سالمید بسه

چشمان پر از سوال الناز

اگه 10 قدم به محل حادثه کمربند نبسته بودیم چی میشد!!!!

خدا خواست سالم بمونیم!!!!

دیوار ریخته شده پرشیای مچاله شده......

آیا لحظه خوشیم برمیگرده!!!

چشمان مست پسر فرار او از صحنه تصادف

پزیشان کردن خواهر

خدایا چرا بعضی ها اینقدر خود خواهن

بی گواهینامه سوار ماشین میشن و خوشی یک عده دیگه رو میگیرن!!!

بازم شکرت خدا

کوفتگی بدنم تنها نشانه ای بود بر اینکه

ای الهه

آگاهم به رفتارت

مواظب خودت و اعمالت باش!!!

تقدیم به کسی که با تمام وجودم دوستش دارم....

و گل در پاسخ تمام خوبی های خاک به او چنین گفت...!!!!

ای خاک

 هستی ات و

زیبایی ات را مدیون من

بدان...

خاک سکوت کرد..

ای خاک بدون وجود من؛ تو معنایی نداری...

خاک سکوت کرد...

گل رو به آسمان کرد...

خطاب به خورشید

ای خورشید بتاب تا زیبایی ام صد چندان شود...

خورشید هم تابید و هیچ نگفت...

بادی وزید

گل تکانی به خود داد  و

 برگ هایش را از گرد و غبار رها ساخت....

گرد و غبار معلق در هوا پس از رقصی در آغوش باد

در دامن خاک آرام گرفتند...

گل هر روز زیباتر میشد...

و در نظر دیگران زیباتر...

زیبایی گل در نظر کودکی بیشتر از دیگران آمد...

بر آن شد تا مالک وجود گل شود....

بی آنکه از خارهای گل هراسی داشته باشد....

دستش را به سوی گل دراز کرد....

و به حرکتی گل را از بوته اش جدا ساخت......

خار گل در دست کودک جای گرفت...

صدای گریه کودک بلند شد...

گل به روی زمین اوفتاد...

صدای گریه کودک با دور شدنش آرام تر و آرام تر می شد.....

تا جایی که اثری از گریه کودک نبود...

و تنها صدای ناله ی بوته گل شنیده می شد.....

خاک باز هم هیچ نگفت

بوسه ای بر گلبرگ هایش زد و به آرامی در آغوشش کشید...

و  گل  کم کم جزیی از خاک شد....

آری پنجه عشق قلبم را درید....

آن هنگام که در میان بازوان قدرتمند عشق خود را محصور دیدم

دانستم که در برابر چشمان نافذ عشق تاب مقاومت ندارم.....

آن هنگام که در میان بوسه های پی در پی عشق

بر لبان پاک مهربانیم معصومانه

 در وجودم شکستم و بی صدا گریستم ؛

هیچ نگفتم....

با خود عهد بستم که اولین و آخرین قربانی روح شیطانیم باشم...

و آن هنگام که پرتوهای سوزناک شیطانی اش را بی ریا به قلبم تاباندم ,

 دانستم که این اولین و آخرین سهم من از این خورشید

تابنده خواهد بود...!!!

پس خود را صادقانه تسلیم عشق نمودم...

..............................................

و در این هنگام که بوی عطر رویایی اش هنوز مشامم را می آزارد ؛

و دانستنی های روحم هنوز قلبم را به عذابی تلخ می فشارد...

و چشمانم

و چشمان خیسم هنوز بر پهنای آسمان ها فرود می آید....

و صدا...

صدای آهم هنوز قلبم را می لرزاند ....

می دانم

می دانم

می دانم که پنجه عشق قلبم را دریده است......

قلب پاره پاره ام هدیه به پیشگاهت ای عشق.....