تقدیم به کسی که با تمام وجودم دوستش دارم....

و گل در پاسخ تمام خوبی های خاک به او چنین گفت...!!!!

ای خاک

 هستی ات و

زیبایی ات را مدیون من

بدان...

خاک سکوت کرد..

ای خاک بدون وجود من؛ تو معنایی نداری...

خاک سکوت کرد...

گل رو به آسمان کرد...

خطاب به خورشید

ای خورشید بتاب تا زیبایی ام صد چندان شود...

خورشید هم تابید و هیچ نگفت...

بادی وزید

گل تکانی به خود داد  و

 برگ هایش را از گرد و غبار رها ساخت....

گرد و غبار معلق در هوا پس از رقصی در آغوش باد

در دامن خاک آرام گرفتند...

گل هر روز زیباتر میشد...

و در نظر دیگران زیباتر...

زیبایی گل در نظر کودکی بیشتر از دیگران آمد...

بر آن شد تا مالک وجود گل شود....

بی آنکه از خارهای گل هراسی داشته باشد....

دستش را به سوی گل دراز کرد....

و به حرکتی گل را از بوته اش جدا ساخت......

خار گل در دست کودک جای گرفت...

صدای گریه کودک بلند شد...

گل به روی زمین اوفتاد...

صدای گریه کودک با دور شدنش آرام تر و آرام تر می شد.....

تا جایی که اثری از گریه کودک نبود...

و تنها صدای ناله ی بوته گل شنیده می شد.....

خاک باز هم هیچ نگفت

بوسه ای بر گلبرگ هایش زد و به آرامی در آغوشش کشید...

و  گل  کم کم جزیی از خاک شد....

آری پنجه عشق قلبم را درید....

آن هنگام که در میان بازوان قدرتمند عشق خود را محصور دیدم

دانستم که در برابر چشمان نافذ عشق تاب مقاومت ندارم.....

آن هنگام که در میان بوسه های پی در پی عشق

بر لبان پاک مهربانیم معصومانه

 در وجودم شکستم و بی صدا گریستم ؛

هیچ نگفتم....

با خود عهد بستم که اولین و آخرین قربانی روح شیطانیم باشم...

و آن هنگام که پرتوهای سوزناک شیطانی اش را بی ریا به قلبم تاباندم ,

 دانستم که این اولین و آخرین سهم من از این خورشید

تابنده خواهد بود...!!!

پس خود را صادقانه تسلیم عشق نمودم...

..............................................

و در این هنگام که بوی عطر رویایی اش هنوز مشامم را می آزارد ؛

و دانستنی های روحم هنوز قلبم را به عذابی تلخ می فشارد...

و چشمانم

و چشمان خیسم هنوز بر پهنای آسمان ها فرود می آید....

و صدا...

صدای آهم هنوز قلبم را می لرزاند ....

می دانم

می دانم

می دانم که پنجه عشق قلبم را دریده است......

قلب پاره پاره ام هدیه به پیشگاهت ای عشق.....

بالا بلند عشوه گر نقش باز من

کوتاه کرد قصه زهد دراز من..........

دیدی دلا که آخرپیری و زهد علم

با من چه کرد دیده ی معشوقه باز من.........

..........

شنیدید که می گن بسیار سفر باید کرد تا پخته شود خامی......

واقعا بعضی سفر ها اراده ادم و تقویت می کنه....

.ولی باید مواظب باشیم که این سفر اون سفر آخریمون نباشه ....

که براپخته شدن یکم دیره......

.

.

نمی دونم چند وقت پیش خبر اتوبوس دانشجویان را شنیدید یا نه!

 تصادف ....که هفت نفر مردند....

از قضا یکی از دوستان هم خواهر مرحومش تو این سانحه فوت شد.....

روحش شاد...

خواهرش میگه شب قبل که می خواستند برن جمکران بهش زنگ زده

 و گفته قبر خودشو دیده که بالا سرش ایستاده!!

ابن مطلب واقعا من و تکون داد.....

خواهر اون مرحوم میگه که واقعا پاک بوده  و معصوم............

من فکر میکنم خدا زود بردتش که بهشت و از دست نده!!!

حالا هی مارو نگه می داره که بهشتی  و که از دست دادیم بدست بیاریم

 ولی ما بیشتر و بیشتر به فروش قطعات آن اقدام می کنیم.

چرا !!!!؟؟؟؟

بهشت اگر چه نجای گناه کارانست

بیار باده که مستهظرم به همت او

.

.

عزیزی دو روز پیش تو یه لحظه ای خاص از ته دلش به من یه چیزی گفت :

"تو خیلی ساده ای"

از شما می پرسم:

ساده بودن گناهه!!!

چی می شد همه دلا بلورین بود .....البته بلوری که نشکن باشه..........

همه به اون چیزی که می گفتند اعتقاد داشتند........

کسی دروغ نمی گفت.....

همه به هم اعتماد داشتند!!!

.

.

راستی اینم از سوغاتی سفرم......

یه سید ناز به اسم نازنین........

خوابه...

و آنچنان آرام در دلم جاي گرفتي که حتي صداي ضربان قلبم ، مجال شنيدن صداي پايت را نداد .
و کم کم در تمام اعضا و جوارحم رخنه کردي . و همچنان که بيش از پيش جاي خود را در وجودم باز مي کردي ، من بدون آنکه بفهمم که از درون در حال نابودي هستم ، فقط از اين احساس ز